«Εἰς σάρκαν μίαν»
Δημοσιεύθηκε 11 Ἰουνίου 2026
῾Ο ᾿Ιησοῦς Χριστὸς ἐνῶ γεννήθηκε ἀπὸ τὴν Παρθένο Μαρία, μὲ τὴν ζωή του στὴν Ναζαρὲτ περιβάλλει μὲ τὸ κῦρος Του τὴν οἰκογένεια, ὅπως τὴν εἶχε διαμορφώσει ὁλόκληρη ἡ οἰκονομία τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Παρατηροῦμε καὶ τοῦτο, ὅτι ὁ ῎Ιδιος γεννημένος ἀπὸ μητέρα Παρθένο, ζώντας ὁ ῎Ιδιος τὴν παρθενία, ἀποκαλύπτει τὴν ἀξία τοῦ γάμου. Στὸ κήρυγμά Του ( Ματθαίου ιθ´ 1-10) ὁ Κύριος·
α΄. ᾿Επικυρώνει τὴν ἄποψη, ὅτι ὁ γάμος περιλαμβάνεται στὸ σχέδιο τῆς δημιουργίας τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν Δημιουργὸ Θεό.
β΄. Βεβαιώνει τὸν ἀπόλυτο καὶ ἀδιάλυτο χαρακτήρα τοῦ γάμου.
γ΄. ῾Υπενθυμίζει, ὅτι ὁ ῎Ιδιος ὁ Θεὸς ἑνώνει τὸν ἄνδρα καὶ τὴν γυναίκα μετὰ ἀπὸ τὴν ἐλεύθερη ἐκλογή τους.
δ΄. Καθιερώνει τὴν ἕνωση τῶν συζύγων σὲ «σάρκα μίαν».
ε΄. ᾿Αποκλείει τὴν ἀποπομπὴ τῆς συζύγου καὶ τὸ διαζύγιο, ποὺ ἦταν ἀνεκτὸ ἐξ αἰτίας τῆς σκληροκαρδίας τῶν ᾿Ιουδαίων, στὴν περίοδο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. ᾿Ιδιαίτερα πρέπει νὰ προσέξουμε, ὅτι ἡ ἐξαίρεση ποὺ δέχεται ὁ Κύριος ὡς αἰτία διαζυγίου «παρεκτὸς λόγου πορνείας» (Ματθαίου ε΄, 32) δὲν ἀποβλέπει τόσο στὴν δικαίωση ἢ νομιμοποίηση τοῦ διαζυγίου, ἀλλὰ στὴν διαπίστωση τοῦ χωρισμοῦ τῶν συζύγων καὶ τῆς ἀποξενώσεώς τους ποὺ κανένας γάμος δὲν θὰ μπορέσει νὰ θεραπεύσει. ῾Η μοιχεία συντελεῖται, ὅταν οἱ σύζυγοι ἔχουν ἀποξενωθεῖ. Οὐσιαστικὰ οἱ ἴδιοι ἔχουν καταργήσει τὴν συζυγία. ᾿Ασφαλῶς οἱ ἀρχὲς αὐτὲς τοῦ Κυρίου εἶναι αὐστηρότατες. Γι᾿ αὐτὸ καὶ οἱ μαθητές Του νοιώθουν φρίκη μπροστὰ στὴν αὐστηρότητα τῆς νέας «ἐν Χριστῷ» ζωῆς ποὺ ἐκφράσθηκε μὲ τὸ σχόλιό τους «εἰ οὕτως ἐστὶν ἡ αἰτία τοῦ ἀνθρώπου μετὰ τῆς γυναικός, οὐ συμφέρει γαμῆσαι!» (Ματθαίου ιθ΄, 10). Δηλαδή, ἂν τέτοια εἶναι ἡ σχέση τοῦ ἄνδρα μὲ τὴν γυναίκα, καλύτερα νὰ μὴν παντρευτεῖ κανείς. ᾿Ενῶ ὁ Κύριός μας θέτει αὐτὲς τὶς αὐστηρὲς ἀρχὲς γιὰ τὸ γάμο, παράλληλα δείχνει εὐσπλαγχνία γιὰ τοὺς ἁμαρτωλούς. Πολλὲς φορὲς ὁ Κύριός μας συνάντησε μοιχοὺς ἢ πρόσωπα ποὺ δὲν ἦταν πιστὰ στὸ ἰδανικὸ τῆς ἀγάπης, ὅπως ἡ περίπτωση τῆς Σαμαρείτιδας (᾿Ιωάννου δ´ 18), τῆς ἁμαρτωλῆς γυναίκας (Λουκᾶ ζ´ 37), τῆς μοιχαλίδας (᾿Ιωάννου η´ 3 καὶ ἑξῆς). Διακήρυξε «ὅτι οἱ τελῶναι καὶ αἱ πόρναι προάγουσιν ὑμᾶς εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ» (Ματθαίου κα΄, 31), δηλαδὴ ὅτι οἱ πόρνες καὶ οἱ τελῶνες, ἐπειδὴ μετανόησαν, προηγοῦνται στὴν βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἐν ἀντιθέσει μὲ ἄλλους ποὺ εἶναι προσκολλημένοι στὰ πάθη τους, ὅπως π. χ. οἱ πλούσιοι στὸν πλοῦτο τους, οἱ ἄρχοντες στὴν ἐξουσία τους καὶ τὰ ὅμοια. ῾Η εὐσπλαγχνία αὐτὴ τοῦ Κυρίου μας ἐκδηλώνεται ὄχι ἐπειδὴ ἐγκρίνει τὴν διαγωγὴ τῶν μοιχῶν καὶ ἁμαρτωλῶν, ἀλλὰ γιὰ νὰ τοὺς ἑλκύσει στὴν μετάνοια καὶ νὰ ζητήσουν συγγνώμη ἀπὸ τὸν Θεό, ἐπειδὴ ἀπώλεσαν τὴν ἀξία τοῦ προδομένου ἰδανικοῦ.
Τὸ μυστήριο τοῦ γάμου στὴν ᾿Εκκλησία
῾Ο Κύριος δὲν ἀρκεῖται νὰ ἐπαναφέρει τὸν θεσμὸ τοῦ γάμου στὴν ἀρχικὴ τελειότητα, ποὺ εἶχε ἀμαυρώσει ἡ ἀνθρώπινη ἁμαρτία, ἀλλὰ τοῦ θέτει μιὰ νέα βάση ποὺ νοηματοδοτεῖται μέσα στὴν βασιλεία τοῦ Θεοῦ. ᾿Επιτελεῖ τὸ πρῶτο θαῦμα Του στὸν Γάμο τῆς Κανᾶ (᾿Ιωάννου β´ 1-11). Γίνεται ὁ ῎Ιδιος ὁ Νυμφίος τῆς ᾿Εκκλησίας (Ματθαίου κε´ 1-13). ῾Η βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἡ αἰώνια ζωή, παρουσιάσθηκε παραβολικὰ ἀπὸ τὸν Κύριο, ὡς γάμος τοῦ υἱοῦ τοῦ βασιλέως (Ματθαίου κβ´ 2 καὶ ἑξῆς). Γιὰ τοὺς πιστοὺς ποὺ βαπτίζονται καὶ γίνονται ναὸς τοῦ ἁγίου Πνεύματος ὁ γάμος εἶναι «μέγα μυστήριον εἰς Χριστὸν καὶ εἰς τὴν ᾿Εκκλησίαν» (Ἐφεσίους ε΄, 32). ῾Η ὑποταγὴ τῆς ᾿Εκκλησίας στὸν Χριστὸ καὶ ἡ λυτρωτικὴ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ γιὰ τὴν ᾿Εκκλησία, ποὺ τὴν ἔσωσε δίνοντας τὴν ζωή Του γιὰ χάρη της, ἀποτελοῦν τὸ ζωντανὸ καὶ διαρκὲς πρότυπο, στὸ ὁποῖο ὀφείλουν νὰ ἀποβλέπουν οἱ σύζυγοι καὶ νὰ τὸ μιμοῦνται.
῾Ο γάμος νομοθετήθηκε ἀπὸ τὸν Θεὸ Πατέρα μας «εἰς βοήθειαν καὶ διαδοχὴν τοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων» (Εὐχή τῆς Ἀκολουθίας τοῦ Ἀρραβῶνος). Γιὰ νὰ μὴ ζεῖ ὁ ἄνθρωπος, ἄνδρας ἢ γυναίκα, σὲ μοναξιά. Γιὰ νὰ ἔχει ὁ ἄνθρωπος, ἄνδρας καὶ γυναίκα βοηθὸ καὶ συμπαραστάτη στὸν πνευματικὸ ἀγώνα του γιὰ τὴν τελείωσή του, ἀλλὰ καὶ γενικὰ στὸν ἀγώνα τῆς ζωῆς. Γιὰ νὰ ἐπιτύχει τὴν ἑνότητα τῶν προσώπων «εἰς σάρκα μίαν» (Γενέσεως β΄, 25). Γιὰ νὰ ἀποκτήσουν παιδιὰ, νὰ γίνει ὁ ἄνδρας πατέρας καὶ ἡ γυναίκα μητέρα, συνδημιουργός, γιὰ νὰ ἀκούσει τὴν ὕψιστη καὶ γλυκύτατη καὶ θεϊκὴ προσφώνηση «πατέρα» καί «μητέρα» καὶ νὰ χαρεῖ, νὰ εὐφρανθεῖ. Αὐτὸ εἶναι τὸ σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴν εὐλογημένη συζυγία. Αὐτὴ τὴν χαρὰ ἄς γευθοῦν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι καὶ μὲ αὐτὴ τὴν θεϊκὴ ὡραιότητα νὰ ζήσουν ὅλες οἱ εὐλογημένες συζυγίες.
